tekeninge

Unheimlich


Overbodige, holle en mensonwaardig geproduceerde kado's moesten worden verbannen,
Gedaan met gulzigheid en hebberigheid ten koste van andere en de wereld.
Gedaan met dat ziek consumentisme, het geraas, geblaat en gelal.*


In 2011 bracht ik voor het eerst stuntelig maar nadrukkelijk mijn boodschap
over en voor de wereld in kaart, een kerstkaart nog wel.
Ik was toen vooral nog heel b(r)oos.
Het was een strategisch plan: ik dacht op deze manier veel mensen te bereiken.
Mijn manier om licht in de duisternis te brengen.

Misschien verslikte ze zich dan even in hun industriële kalkoen
of in hun zoveelste glas bubbels, ik was (het) zat.
Misschien hadden ze dan iets om over na te denken in de lange wachtrij in de supermarkt,
of beter nog, zouden ze het er eventjes over kunnen hebben aan de kersttafel
zo tussen de roomsoep en de kerstkroketjes door.

Party pooper? U mag me er absoluut van verdenken of beschuldigen.
Nochtans hou ik van vieren, dansen en lekker eten.
Ik herinner me dat ik me toen gewoon afvroeg:
'Jezus Christus, wat valt er in hemelsnaam te vieren als we zo vernietigend bezig zijn?'
'Waarom kunnen we het er zo moeilijk over hebben?'
'Waarom moet het toch altijd zo fucking gezellig zijn en mag het gesprek
enkel de vorm aannemen van een groene jelly pudding?'

Ik moest opnieuw nadenken over wat en hoe te vieren, te leven.
Ik realiseerde me dat ik zelf een ruimer perspectief diende te creëren
dat er een groot en moeilijk werk als een blok voor me viel.
Het was tijd om bondgenoten te gaan zoeken in en buiten mezelf.
Eerst leek Jezus mij een halt toe te roepen,
maar het kijkgaatje in zijn hand opende een nieuwe deur.

Een hele tijd later nadat de feestroes al lang was uitgeslapen
zag ik mijn kaart menig ijskast en schouw decoreren.
Mijn eerste bondgenoten werden genoteerd.
Of hing het daar enkel omdat ze het 'leuk' of 'vertederend' vonden?


Ondertussen zijn Kunst en Ecologie mijn 2 handen op mijn buik.

(*Nuancering: er bestaat ook zoiets als de Kunst van het Razen, Blaten en Lallen,
zoals iemand als Bert Lezy dat doet. Dat is wat anders, hij mag (liefst zelfs) kwistig verder doordraaien.)




-----------------------

Beelden:
Kerstkaart 2011
Affiche voor groepsexpo Breaking News (curator Johnny Bekaert).
Illustratie voor Weekend Knack bij artikel over Greenwashing.
Portret van Irakees meisje die haar vader verloor in de oorlog.

Filmpjes:
The Age of Stupid: trailer
Boom: Natuurfilosoof Matthijs Schouten
Iraq girl

One to watch:
Cultuurbarbaren, VPRO Tegenlicht
(kreeg filmpje niet ingebed)